De eerste drie jaar in Zwitserland heb ik op een speciale school in de plaats Zug gezeten en sinds augustus 2004 ga ik naar een speciale school (Heilpädagogische Zentrum Hagendorn) in de plaats Hagendorn. 

Ik moet nu op school ook Zwitser-duits praten en leren en dat was in het begin best wel moeilijk, want ik spreek eigenlijk ook nog geen goed Nederlands. Maar ik kan nu alles behoorlijk goed verstaan en het spreken gaat ook redelijk. Mijn gebaren en picto's zijn daar verder een heel goed hulpmiddel bij. 

Ik ga van maandag t/m vrijdag naar school en op woensdagmiddag ben ik vrij. De school ligt (met de auto) zo'n 30 minuten van mijn huis en ik wordt met de taxi naar school gebracht. 

Vanaf het schooljaar 2000 t/m 2004 ging ik naar de de Heilpädagogische Schule in de plaats Zug. In totaal zaten er daar 5 kinderen in mijn klas en wel drie jongens en twee meisjes. Een Heilpädagogische Schule is een vergelijkbare school als een ZMLK in Nederland. Ik had twee juffen en dat is voor Nederlandse begrippen best wel een luxe. Het was een leuke school en ik kreeg hier erg veel aandacht. Op school werd veel gewerkt met pictogrammen en gebaren. Zo werd de dagindeling met pictogrammen weergegeven. 

Voor de weekindeling heeft iedere dag een kleur en zo is iedere activiteit op een dag gekoppeld aan een kleur.

In de klas hadden we een eigen computer met allerlei leuke educatieve programma's. Ik speel graag op de computer en kan er al heel goed mee omgaan. 

Phillipe is mijn vriendje die ook in mijn klas zat. Met Phillipe kan ik leuk spelen en we begrijpen elkaar erg goed. We zien elkaar nog steeds bij padvinderij

Samen met mijn vriend Phillipe!

Op deze school kreeg ik naast de gebruikelijke leervakken ook muziek, gymmen, zwemmen en koken. Ook kreeg ik logopedie. Tussen de middag bleef ik op school en omdat het hier in Zwitserland gebruikelijk is om 's middags warm te eten, aten we ook op school warm. 1 keer in de week had onze klas kookles en dan mochten wij helpen met het koken van de maaltijd. Dat vond ik erg leuk! 

Met mijn 2 Juffen tijdens een sinterklaasuitvoering (schooljaar 2001-2002).

November 2002 hadden we verkeersles bij de Zwitserse politie. Na afloop mochten we nog even de motoren bekijken. Leuk hoor! 

Vanaf april 2000 t/m 1 februari 2001 ging  ik in Nederland naar de ZMLK school "de Eenhoorn" te Hoorn. 

Een hele leuke school met veel leuke kinderen en een leuke juf (Yvonne, links bovenin) en twee klasse assistenten. Ik heb hier eigenlijk maar kort gezeten, omdat m'n ouders mij hebben overgeplaatst van de  ZMLK school de Alk te Alkmaar naar deze school. De Alk bleek niet de goede school voor mij te zijn . De problemen werden vooral veroorzaakt omdat er een groot personeelstekort was. Mijn juf stond er bijna de hele week alleen voor en ik kan je vertellen met 12 van die banjers zoals mijzelf is dat een hele opgave. Met name het naar de W.C. gaan was een probleem en ik kwam dan ook bijna iedere dag met een vuile broek thuis. Ook het niveau van deze school lag veel te hoog, waardoor ik vaak de plank mis sloeg. De Alk heeft eigenlijk het uitgangspunt je mag het rustig het in je broek doen, als je maar de cijfers en het alfabet kent. Ook alle activiteiten, zoals zwemmen, gymmen etc. gingen  vaak niet door vanwege het het gebrek aan extra begeleiding. Hierdoor was men ook alleen met de groep bezig en was er geen tijd voor extra individuele aandacht en begeleiding.

Maar goed de Eenhoorn was wel een passende school voor mij en heb mij hier fantastisch vermaakt. Ik kreeg op de Eenhoorn 1x per week zwemles, 2 keer per week gymmen en 1 keer per week volksdansen. Ik vond het heel leuk al die activiteiten.  

Ik zal verder vertellen waar ik hiervoor allemaal ben geweest. Vanaf 9 maanden ben ik naar een gewoon kinderdagverblijf gegaan. Ik ben gestart bij de St. Kinderopvang Alkmaar, daar begon ik 1 ochtend in de week om wat meer met kinderen van mijn leeftijd om te gaan. Toen ik ouder werd kwamen er steeds iets meer dagdelen bij. Ze waren daar allemaal erg gek op mij. En dat ik Down Syndroom had was geen probleem. Ook in Heerhugowaard, (waar we later heen verhuisde) bij de St. Kinderopvang Heerhugowaard was ik van harte welkom en heb ik een fijne tijd gehad.

Vanaf april '95 tot sept. '97 ging ik naar het ODC (Orthopedisch Dag Centrum) De Klink in Opmeer. 

Hier ben ik 3 jaar van maandag t/m vrijdag overdag naar toe gegaan. Omdat ze gespecialiseerd zijn in kinderen met een ontwikkelingsachterstand heb ik hier veel geleerd. De Klink beschikt over een Logopediste, Fysiotherapeute en vele middelen zoals een zwembad, gymaal, muziek en vele spel- en leermaterialen. De klassen bestaan gemiddeld uit 8-10 kinderen, waarvan er 3 begeleiders per klas zijn. De aandacht was hier dan ook optimaal. Omdat de communicatie een grote achterstand had zijn ze hier begonnen met een ondersteunende communicatie van pictogrammen van de "vijfhoek pictogrammensysteem" en gebarentaal van de "weerklank".

Hier werk ik nu ruim 6 jaar mee en mijn communicatie is hierdoor goed vooruit is gegaan. Toen ik in '97 over ging naar ZMLK school de Alk werd er gelukkig ook intensief gewerkt met "dezelfde" gebaren en de pictogrammen. Dit was een goede aansluiting, want de (ondersteunende) communicatie was gelukkig hetzelfde en voor mij dus bekend. Ik kan zeggen dat ik hierdoor goed vooruit ben gegaan.

Mijn ouders hebben vanaf '96 een boekje/multimap gemaakt met voor mij de meest voorkomende dagelijkse pictogrammen met de bijbehorende gebaren en hiermee kan ik, als ik thuis kom van school, heel goed op mijn manier vertellen en laten zien wat ik allemaal op school heb gedaan, of wat ik wil.

Het schooljaar '96 en '97 ging ik op woensdagochtend  niet naar (ZMLK)de Alk, maar ging ik naar een gewone basisschool bij ons in de buurt. Dit deed ik, omdat ik dan ook de kinderen in mijn buurt leerde kennen en dat ze mij leerde kennen. Mijn schoolvriendjes en -vriendinnetjes vonden het heel leuk als ik er op woensdag was en ik werd zelfs wel eens op hun verjaardagspartijtjes uitgenodigd.

Het verjaardagsfeest bij Mc Donalds van Sven, mijn schoolvriendje

Op de gewone basisschool op woensdag had ik wel begeleiding nodig, dus hadden mijn ouders geregeld dat er de gehele ochtend een ambulante begeleidster mee ging, die uit de pot van de A.B.W.Z. werd betaald en werd verzorgd door de Dienst Ambulante Begeleiding. Op deze wijze werd mijn juffrouw wat ontlast, want we hadden zo'n 30 kinderen in de klas. Mijn ambulante begeleidster "Petra de Boer" zorgde ervoor dat de kinderen in de klas mijn (gebarentaal) begrepen.

Vanaf het schooljaar '98- '99 ging ik niet meer op woensdag naar de basisschool.  Mijn ouders vonden het niveau verschil te groot worden. Op de Alk was de aansluiting beter. Immers veel van mijn vriendjes en vriendinnetjes op de basisschool gingen een klas hoger en ik zou dan met te kleine kinderen in de klas komen. Tenslotte hebben we het gedaan om de integratie en socialisering in de buurt en dat punt hebben we zeker bereikt. Ik heb nu echt vriendjes en vriendinnetjes in de buurt en ze kennen en accepteren mij nu beter.

Groep 3 '98- '99

Het schooljaar '98-'99 ben ik op de Alk van groep 1 naar groep 3 gegaan, dus heb ik één klas over geslagen, omdat ik daar beter in zou passen, maar mij ouders denken eigenlijk dat het meer te maken had met de grote instroom op de Alk. Het niveau was veel te hoog in deze klas en ik viel duidelijk buiten de boot. De school vond het uiteindelijk fantastisch gaan en zagen (of wilde ze het niet zien) de problemen niet. Gelukkig zijn mijn ouders erg oplettend en plaatste mij op de Eenhoorn te Hoorn, waar het wel goed ging. De Alk vond dat je de situatie niet aan het kind moet aanpassen, maar het kind aan de situatie. Nou niets is minder waar, want door een betere situatie ging ik daar wel goed en had ik het meer naar mijn zin. Uiteindelijk leer je makkelijker in een situatie waar je je beter in thuis voelt!